وقتی تنها وقتی خسته، وقتی بازم دلت شکسته

هیچ کسی رو نداری سر رو شونش بذاری

مثل ابر بهاری واسش یه دم بباری

گریه کنی رو شونه هاش اشک تو چشاش بیاری

هیچ کسی یارت نمیشه وقتی دلت شکسته

حتی خدا هم دیگه باهات قهرش گرفته

تنها میشی، بی نفس، مثل پرنده تو قفس

میمیری و زنده میشی فقط واسه یه همنفس

هیچ کسی نیست یارت بشه،یاور و غمخوارت بشه

انگار خدا گفته به همه: هیچ کس نباید یارش بشه!!