تا کی من باید گریه کنم

هر روز اشک میریزم و در آخر باید صبر کنم

کاش او هم میتوانست گریه کند

روزای رفه را بشمارد اما باز صبر کند

انتظار کشیدن آسان نیست

اما باز راهی به جز انتظار نیست

آنقدر انتظارت را میکشم

تا باز برسد روز دیدار

کاش تو هم مانند من قلب گرفتار داشتی

طاقت این همه انتظار را کاش تو هم داشتی

می مانم منتظر تا که باز آیی

روزی که بیایی روز میلاد من است

روز شادی، روز خنده های من است

ای که تنها عشق منی

تا ابد توی رگ و خون منی